| Przypisy |
- Kujawscy urzędnicy ziemscy z czasów Andegawenów
228. Stefan Gałczyński ze Szczebiotowa, Skibina h. Sokola
1. Skarbnik inowrocławski 30 VI 1466−6 III 1476 (Spisy, nr 298).
2. Po 21 I 1454, kiedy występował jeszcze bez tytulatury urzędniczej.
3. Zm. przed ok. 1480−1484, kiedy skarbnikiem inowrocławskim był już jego następca, Mikołaj ze Służewa.
5. Stefan pochodził z Gałczyna w powiecie gnieźnieńskim, gdzie wg ustaleń literatury przedmiotu (A. Boniecki) dziedziczyli przedstawiciele rodu Sokolów. Stefan, próbujący już w 1436 robić karierę na Rusi, był synem Jana Czarnego z Gałczyna, bratem Macieja, Mikołaja i Michała oraz nieznanego z imienia ojca Barbary (żony Jakuba Boruckiego h. Rola) i Elżbiety (małżonki Jakuba Boszkowskiego), nazwanych wprost jego bratanicami, a piszących się również z Rąkczyna (Stefan miał także siostrę – Jadwigę). W posiadanie części w Szczebiotowie i Skibinie w powiecie radziejowskim oraz Liszkowie (powiat inowrocławski) wszedł w wyniku dziedziczenia po kądzieli. Przekonuje o tym długotrwały proces toczony w latach 1450−1476 najpierw przez podsędka dobrzyńskiego Mikołaja Kanio z Wielkiej Chełmicy i Lutomierska h. Jastrzębiec (działającego także w imieniu bratanków, dzieci cześnika dobrzyńskiego Jana Śmilsza), zakończony zaś przez jego syna, sędziego sieradzkiego Jana z Lutomierska. Jego przedmiotem były sumy posagowe wniesione do Szczebiotowa i Skibina przez ich rodzoną ciotkę Klichnę, najwyraźniej córkę kasztelana dobrzyńskiego Mściszka (a siostrę kasztelana rypińskiego Jana). Domaganie się, a następnie uzyskanie posagu ciotki przez bratanków oznacza, że jej małżeństwo z posiadaczem Szczebiotowa i Skibina było bezpotomne. Posiadacza tego widzimy w jedynym znanym źródłom kujawskim dziedzicu Szczebiotowa, notowanym w latach 1407−1438 Grzymku (Grzymisławie), należącym dowodnie do rodu Leszczyców (jako przedstawiciel tego clenodium był współwystawcą dokumentu szlachty brzeskiej z 1433 dla Władysława Jagiełły w sprawie następstwa tronu po nim). Pretensje Jastrzębców były skierowane do skarbnika Stefana, Wincentego (piszącego się też z Chłądowa), Wawrzyńca i Świętosława Gałczyńskich oraz znanych nam już bratanic skarbnika: Elżbiety i Barbary. Nieuczestniczenie w sporze dowodnych braci Stefana (Macieja, Mikołaja i Michała) każe widzieć w pozostałych spadkobiercach Grzymka ze Szczebiotowa rodzeństwo stryjeczne skarbnika. Wydaje się zatem, iż prawo do spadku po Leszczycach ze Szczebiotowa dała wymienionym ich babka, która mogła być zarówno siostrą, jak i ciotką bezpotomnie zmarłego Grzymka. Nie jest wykluczone, iż można ją utożsamić z Grzymką (której imię nawiązuje wszak do imiennictwa rodu Leszczyców), wdową po działającym w latach 1396−1430, Dziersławie z Gałczyna, notowaną w zapisce z ksiąg ziemskich gnieźnieńskich, którą bardzo ogólnie można wydatować na okres przed 1440. Imienia ani pochodzenia rodzinnego żony skarbnika Stefana nie znamy, miał on natomiast pięciu synów dziedziczących w Gałczynie i w Szczebiotowie: Jana, Mikołaja, Klemensa, Bartłomieja i Michała oraz córkę Małgorzatę, wydaną za Benedykta ze Świniarzewa.
6. 1436.
7. Rodzina obca, elita nowa.
8. Część Gałczyna w powiecie gnieźnieńskim, działy w Szczebiotowie, Skibinie, Małym Klonowie w powiecie radziejowskim oraz Liszkowie w powiecie inowrocławskim.
10. Asesor sądu ziemskiego 1 (Kujawy).
11. 1 (Kujawy).
12. Boniecki, t. 5, s. 354.
13. AGAD, KGB, ks. 5, k. 4v; ks. 6, k. 175–175v; KZB, ks. 1, k. 174v; ks. 2, k. 206, 218v, 219v; ks. 4, k. 218, 325v, 330v, 439, 442v; ks. 5, k. 144, 203, 205; ks. 6a, k. 25v, 284v; KZP, ks. 3, k. 287v, 306; KZR, ks. 1, k. 167, 173v, 184v, 185, 210v, 240, 250–250v, 257, 266–267v, 302; APP, Gniezno Z. 6, k. 23v; Z. 7, k. 12; APB, Strzelno Kl. A., nr 89; KSB, nr 12, 68, 2034, 2696, 2994; AC, t. 1, nr 1230; KDW, t. 10, nr 1250; Lekszycki, Bd. 2, nr 469, 497; Materiały, nr 367.
Grodzkie i ziemskie > Poznań > Ziemskie, XV wiek
8971 (Nr. 10 gr. 1387) 1493
N. N. Wawrzyniec Gałczyński na poł. dd. w W. Gałczynie i na 2 ł. pustych wyderkowanych przez Michała i Jana, ss. ol. Stefka, zap. 10 grz. pos. i t. w. żonie swej N. Dorocie (f. 185)
|
ok. 1420 - ok. 1484 (64 lat)
zm. data nieznana 
